• Een punt gewonnen en een puntje verloren

    Hey Q,
    Voor ik ga beginnen aan het verslag van onze eigen wedstrijd wil ik even de tijd nemen om de eerste kampioenen van dit seizoen te feliciteren. De E1, F1, maar in het bijzonder toch een beetje de E3. Aangezien één van hun coaches bij ons in het team zit, toch een klein beetje extra gefeliciteerd.

    Om dan verder te gaan met waar jij vorige week mee bent begonnen; als je iets doet, doe het dan goed. Na twee weken op ons mooie complex aan de Landweg te hebben gespeeld moesten we nu uit spelen en dan doen we dat dus gelijk goed en mochten we naar Zeeland. De reis ging naar Oost-Souburg waar we aan mochten treden tegen Fortis 3. Om half 11 stapten we in de auto om de reis aan te vangen en op een Haringvlietbrug die open stond na verliep dit soepel en waren we rond 12 uur op de plaats van bestemming.

    Dit betekende dat we nog een uur hadden op een wedstrijd die we heel graag wilden winnen. Er zat best veel tijd tussen de wedstrijd voor ons en de onze, dus de warming up gebeurde vooral in de tijd tussen de wedstrijden en dat is misschien een beetje anders dan we gewend zijn. Bij de start van de wedstrijd leek dit niet te deren, want het begin was scherp. Na vorige week was dit heel fijn om te merken. De verdediging kon een aantal aanvallen van Fortis goed verstoren. We kwamen voor met 0-2. De aanval kreeg het als eerste moeilijk en het creëren van kansen leek lastig en daarna of misschien wel daardoor verloor ook de verdediging scherpte. Met nog 10 minuten voor de rust leek alles wat we weten wat we kunnen verdwenen en dreigde het een wedstrijd te worden als vorige week. Dat leek ons niet de bedoeling of een slecht plan is misschien beter gezegd. We gingen de rust in met een 10-5 achterstand.

    Na een bakkie thee en een uiteenzetting van onze kant van wat we niet wilden en juist wel begon de tweede helft. En toen hebben al onze spelers ons weer laten zien waarom we ze met recht de Kanjers van het 3e noemen. Er was weer inzet, vechtlust en bovenal was daar weer de veerkracht die we van dit team kennen. Verdedigend ging het weer beter en ook de kansen in de aanval werden weer gecreëerd en ook de scherpte in de afronding werd beter (maar kan nog beter denk ik.

    Puntje voor puntje kwamen we dichterbij. Fortis scoorde wel, maar wel minder, dus het werd weer spannend. We voelden dat deze wedstrijd nog wel eens onze kant op kon gaan vallen. We kwamen 13-12 voor en ook 14-13, maar een gaatje van 2 lukte maar niet. Toen werd het 16-15 en dachten we dat het nog maar 1 of 2 minuten was, verliezen zou nu wel heel zuur zijn, want wat waren ze inmiddels lekker en goed aan het spelen. Gelukkig vroeg Fortis aan de scheidsrechter hoe lang het nog was en gaf de scheidsrechter aan dat het nog 4 minuten was. Toen gaf perspectief. De 16-16 viel gelukkig met nog anderhalve minuut te gaan en over en weer waren er nog een aantal flinke kansen, maar daar kwamen geen doelpunten meer uit.

    Ja...en dan heb je gelijkspeeld. Op basis van de tweede helft hadden onze Kanjers echt de twee punten verdiend en was het heel zuur dat dit niet is gelukt. Maar eerlijk is eerlijk op basis van de eerste helft, is het echt heel prima dat we een punt mee naar huis hebben genomen. Met de veerkracht die het team heeft getoond is er echt een heel groot punt gewonnen, dat er niet is gewonnen is dan eigenlijk maar een klein puntje verloren.

    Zoals gezegd: als we iets doen, doen we het goed. Dus volgende week gaan we weer naar Zeeland. Dit keer gaan we bij Ondo 2 op bezoek. Komende dinsdag en donderdag weer lekker aan de slag om ons klaar te maken voor die wedstrijd.

    Ik begon met mensen in het zonnetje zetten en daar wil ik ook met eindigen. Om te beginnen met Justin die met ons meewilde naar Zeeland. Ook Marja die met ons meewilde en heel belangrijk was in de slotfase. En tot slot onze eigen Caroline. Ik ben haar van de week namelijk vergeten te feliciteren met haar verjaardag en dat vind ik heel stom van mezelf en vanwege \"haast\" hebben we ook de cake afgeslagen en dat vond ik ook onaardig van mezelf. Dus Caro...alsnog gefeliciteerd en ik hoop dat je dit levensjaar lekker veel wind mee hebt, daar knapt een Krullevaar van op namelijk ;-).

    Groetjes,
    Steef