• En daar was het weer zo ver, het tweejaarlijks terugkerend event, de kampioenswedstrijd voor RWA 2. Waar we 2 jaar geleden moesten wachten tot de laatste speelronde om met Achilles 2 in een rechtstreeks gevecht te bepalen wie er kampioen ging worden, mochten we dit jaar al in de 13e speelronde directe concurrent Albatros 2 op een onoverbrugbare achterstand zien te zetten. Hiervoor mochten we door de gewijzigde regels bij  gelijke stand in de competitie met maar liefst drie doelpunten verschil verliezen. Maar dat was natuurlijk niet de insteek, kampioen worden doe je het liefst met een overwinning.

    We begonnen voortvarend, maar gaande weg de eerste helft bleek wel wat voor een wedstrijd dit ging worden, want iedere keer als wij een doelpunt wisten te zetten, maakt Albatros in de direct daarop volgende aanval weer gelijk. Dit hielden ze vol tot 6-6, waarop wij voor de eerste keer achter kwamen met. Maar ook wij wisten direct weer terug te scoren, waardoor we de rust bereikten met een 10-10 stand op het bord. Het gat was de gehele eerste helft niet groter geweest dan 1 doelpunt verschil.

    Alles in kannen en kruiken dus de eerste helft, maar wel afgesproken dat het niet de bedoeling was in de tweede helft dat als wij scoorden we er ook weer direct 1 door moesten laten. Misschien was ik niet geheel duidelijk geweest, want het team dacht blijkbaar dat het dus de bedoeling was dat Albatros eerst moest scoren en wij dan direct de gelijkmaker er over heen. Dit hielden ze goed vol tot 14-14, waarop ik besloot dan maar via twee wissel duidelijk te maken dat dit ook niet helemaal de bedoeling was. Kijk nu begrepen we het dan toch, Lieke die direct haar invalbeurt bekroonde met het versieren van een strafworp 14-15 en Sjeng die een paar minuten later vanuit een vrije bal het kampioenschap besliste met de 14-18.

    Ook hadden we in de tweede helft nog een debutant onder mijn leiding, doordat Kain Gert kwam aflossen, hierdoor konden zowel Sjeng als Gert genoeg rust pakken om voor het eerste nog belangrijk te zijn in de wedstrijd erna.

    Uiteindelijk maakt Albatros in de laatste fase de stand nog wat dragelijker vanuit hun oogpunt en eindigde wij de wedstrijd zoals bijna alle wedstrijden met een miniem verschil. 19-20 in ons voordeel. Bloemen, wijn, bier, taart, speech, handtekeningen alles werd na de wedstrijd uit te kast getrokken om ons te feliciteren met het kampioenschap. Dit feest hebben we dan ook tot in de vroege uurtjes doorgezet in de RWA kantine. Deze week de focus om het eerste te assisteren in hun strijd voor handhaving, zodat we over een week allemaal met een goed gevoel weer richting het veldseizoen kunnen.

    Ik wil mijn laatste alinea nog even wijden aan de spelers van RWA 3. Deze kanjers zoals hun coach ze altijd omschrijft hebben ons meerdere keren uit de brand geholpen door reserve te zitten of zelfs mee te doen en juist deze laatste wedstrijd voor het kampioenschap konden ze er niet bij zijn, omdat ze zelf hun eigen wedstrijd in Zeeland hadden, maar hierbij uit de grond van mijn hart, hartelijk bedankt en ondanks dat jullie het zelf niet gered hebben, zijn jullie een belangrijk onderdeel geweest van ons kampioenschap. Ook Sipke vanuit de A1, bedankt dat je er een aantal keer bij hebt willen zijn.

    Tot zaterdag allemaal, waar jullie de helden van het tweede binnen nog 1x aan kunnen moedigen en we daarna met zijn allen RWA 1 naar de overwinnig gaan schreeuwen.

    Jeroen van de Rovaart
    Trainer/Coach RWA 2